“Met zacht en vaak en raak kun je veel meer te weeg brengen, dan luid, half en scheef. Communicatie is seks!”

Deze gedenkwaardige woorden werden uitgesproken door ervaringsexpert Erik van Muiswinkel. Hij verklaarde op dinsdag 22 mei PINC.8 voor geopend.

Deze regenachtige dag vol lichtpuntjes begon met een enorme Japanse gong, die de cabaretier op meesterlijke wijze zacht en vaak en raak tot leven wist te brengen. Het eindigde met twee mimespelers die de beste tradities van circus en variété met elkaar verenigden.

Tussen 9 en 9 pakten voor de achtste keer spreekstalmeester Peter van Lindonk en zijn team in Hotel Figi te Zeist op het podium een keur aan cadeaus uit. Het ene presentje was misschien net even mooier van verschijningsvorm of inhoud; alle traktaties hadden met elkaar gemeen dat in de verhalen, voordrachten en acts het DNA van PINC was te herkennen: People, Ideas, Nature en Creativity.

Ontdekkingsreis
Het principe van de bontgekleurde grabbelton werkt ieder jaar weer. Er zit voor elk wat wils bij. Bezoekers informeerden zoals altijd tijdens de pauzes en bij het diner naar elkaars favoriete momenten. Ook nu weer had een ieder zo zijn eigen voorkeuren. Wat is het toch mooi dat de meningen afwijken. PINC blijft uniek dankzij het prachtige spanningsveld dat het event in een half etmaal weet op te bouwen. Wat je krijgt, je weet het niet. En of je het herkent valt maar te bezien. Het principe van de ontdekkingsreis staat bij geestelijk vader Peter voorop. Zijn levensmotto: “Ik zoek niet, maar ik vind.” Wat een prachtige gave. Om schrijver en spreker A. L. Snijders te citeren: ‘Jij bent een koopman in hoe kan dat nou?”.

Er is bij PINC maar één constant element in het programma. En dat is de legendarische Toon Hermans, Peter’s spirituele leermeester. “Wie denkt er nu nog pink of groen? De wereld is grijs. Maar mijn liedje is blauw”, zingt Toon vol levenskracht de volle zaal toe.

PINC.8
Ongeacht je achtergrond, overtuiging of beroep, PINC biedt een unieke cocktail van inspiratie, passie en praktijk. Ik neem je in vogelvlucht mee door de dag, met een kleine greep uit de voor mij persoonlijke hoogtepunten. Ik nodig iedere bezoeker uit om in aanvulling op dit verslag zijn favoriete sprekers te noemen.

De aftrap
Het congres kent de prachtige gewoonte om de dag niet alleen te besluiten met een uitsmijter, de aftrap is absoluut een reden om vroeg uit de veren te komen. De vonken sloegen over toen de wereldberoemde ontwerper Stefan Sagmeister zijn voordracht gaf over ‘Things I have learned in my life so far.” Het waren 21 persoonlijke sentimenten waarvan hij sinds 2000 de woorden letterlijk toepaste in zijn ‘vrije werk’ voor opdrachtgevers, die hem alle vrijheid gaven om te scheppen. Om een paar sentimenten van Stefan te noemen, die je waarschijnlijk zelf ook zult herkennen:
“Trying to look good, limits my life.”
“Keeping a dairy supports personal development.”
“Complaning is silly, either act or forget.”
“Worrying solves nothing.”

Hij toonde ons zijn originele vertaling van deze betekenisvolle woorden naar beelden in elk denkbare mediavorm. Het was van een ongekende esthetische schoonheid. Helaas valt dit niet in woorden te beschrijven, je had er bij moeten zijn. Ook weer typisch PINC, sommige ervaringen kun je thuis en op het werk niet herhalen.

Schoonheid
Is schoonheid wetenschappelijk vast te stellen? Nee. “Beauty is instinctive feeling.” Psycholoog Chris McManus liet ons achter met de zekerheid dat Charles Darwin 170 jaar geleden de spijker op de kop sloeg met deze frase. Om de filosoof George Santanaya te citeren: “To find beauty is a better thing than to understand how we come to feel it.” A. L. Snijders liet ons genieten van de schoonheid van zijn Zeer Korte Verhalen, door hem koketterend omschreven als ‘dingetjes’. “Niemand kan zeggen wat er aan de hand is met die dingen en iedereen heeft er een mening over.” Hier is een mooie parallel met het pleidooi van Jan Wolff (Muziekgebouw aan ’t IJ) nieuwe muziek te leren waarderen. Er bestaat in zijn beleving niet zoiets als een muziekliefhebber. “Het is een ‘muziekherkenner. Wanneer hij als kenner iets niet herkent, zegt hij dit is niet goed. Afgekeurd. De muziekindustrie traint ons in herkenning. Maar u kunt luisteren zonder te herkennen.” De Japanse pianiste Tomoko Mukaiyama speelde een nieuwe compositie, die het publiek uitdaagde met een open geest te luisteren.

En luisteren deden we zeker naar opvallende Temple Grandin, kenner van dierengedrag en een wandelende ‘Google for images’. Eén brok energie was deze dame uit Colorado, die het levende bewijs vormde dat het Asperger Syndroom geen beperking hoeft te vormen voor mensen om te excelleren. Het mag raar klinken, maar haar oog voor detail heeft veel dierenlevens in het slachthuis een stuk aangenamer gemaakt. Ooit gehoord van de McDonald’s Audit? Nu wel. En wat ook een waarheid als een koe was: “Ban the words properly, adequate and sufficient.” Die aanbeveling kan iedere politicus en manager in zijn oren knopen. Hoe komt het toch dat biologen vaak ook zulke goede sprekers zijn? De kunst van het vertellen was beslist de kracht van invaller Willem Beekman met zijn verhaal over Nautilus. Hij liet ons achter met de gedachte “Als jij je goed wilt oriënteren in het leven, moet je in verbinding blijven met je kern.”

Droom
PINC staat ook garant voor mensen, die hun verbeeldingskracht gebruiken om concrete projecten te realiseren. Durf dus te dromen. De Zwitsers Marc Cathomen en Arthur Loretz zijn bezig hun fantasie te verwezenlijken om de langste lift in het hart van de Alpen op het dak van de wereld te bouwen. Hun visie haakt aan bij de langste ondergrondse tunnel ter wereld: de Alp Transit Tunnel, die nu tussen Zürich en Milaan wordt gebouwd. Porta Alpina komt mogelijk in het hart van het 56 kilometer lange traject, dat 800 meter onder de oppervlakte ligt en waar een tussenstation wordt gebouwd. In twee minuten moeten straks passagiers naar boven zoeven. Of het ze lukt, weten ze nog niet.

Als ondernemer Mikael Genberg het voor elkaar krijgt om in 2012 een Zweeds houten huis op de maan te zetten, dan is niets onmogelijk. Zijn project Luna Resort wordt nu met voldoende kapitaal verwezenlijkt. Het is onderdeel van zijn verlangen als kleine jongen naar iets ondefinieerbaars.

De Amerikaan John Wood is weer een stapje verder. Hij weet waarom hij op deze aarde is. De oud-topman van Microsoft is in 1999 op 35-jarige leeftijd een non-profit organisatie gestart om alle kinderen op de wereld de kans te bieden een levenlang te kunnen leren. Zijn doel is om minimaal tien miljoen kinderen over de hele wereld aan goed onderwijs te helpen. Na zeven jaar heeft hij met zijn organisatie in landen als Nepal, Thailand en Zuid-Afrika al 1,2 miljoen bereikt. Hij runt het bedrijf als zou het Starbucks zijn, dus als een geoliede machine met een agressieve expansiestrategie. Iedere 60 uur wordt er een leeslokaal voor arme kinderen met boeken geopend. En niet alleen bedrijven, maar ook particulieren kunnen dit goede doel steunen. Ik denk dat ik niet lieg als ik zeg dat zijn verhaal over Room to Read voor de meeste bezoekers een van de hoogtepunten van PINC.8 was. Wat een passie, wat een doorzettingsvermogen, wat een moed. Hier zal nog lang over worden nagepraat.

Tot slot PINC.9 is op dinsdag 20 mei 2008. Het is een fiks bedrag wat je moet neertellen om het event bij te wonen, maar het is dubbel en dwars de moeite waard. Zie het als een dag je hoofd leeg maken tijdens werktijd. Verplichte kost in een wereld die door draait.